06-01-08

Stilletjes dromen

Het is maar stilletjes dit weekend. De telefoon die niet gaat, geen 'sociale' plannen, en gelukkig ook geen verplichtingen, zoals dat de laatste weken wel TE veel het geval was. Wat een contrast met een tijd geleden, toen biepte mijn gsm om de haverklap, aandacht genoeg, veel op stap gaan,... Oppervlakkige contacten, want eens je uit het uitgaansleven verdwenen bent, hoor je niks meer van die mensen. Uit het oog uit het hart.

Op zich kan ik daar wel mee leven, moeilijker vind ik het om in de weekends steeds minder van (echte) vrienden en vriendinnen te horen. Zolang je samen uitgaat, samen dezelfde doelen hebt (uitgaan, plezier maken, een lief zoeken,...) heb je tijd genoeg om samen op te trekken. Maar dan valt het gezamenlijke weg, en begint iedereen zich stilletjes te settelen. Een mens zou het soms al een beetje erg vinden dat er 'weer iemand van straat is'. Het lijkt dan net alsof men alleen als koppel kan (over)leven, alsof anderen, of vroegere bezigheden dan moeten wijken voor het 'samen zijn met twee'. Ik snap dat wel dat je graag met je tweetjes bent, en dat je dan ook graag andere koppels opzoekt, mensen die ook een huis aan het bouwen zijn, of mensen die ook kinderen hebben.

Maar ik heb daar moeite mee, want ik ben alleen. Steeds meer en meer ben ik alleen. En ik kan nu eenmaal niet mee praten over leningen, over de kleur van dakpannen, over kleine kinderen. Ik luister wel, maar echt eraan 'deel' nemen kan ik niet. In het weekend ben ik alleen en dan denk ik wel eens dat mijn gsm het begeven heeft, omdat hij niet meer rinkelt of biept, ga ik soms mijn telefoonlijst af om te constateren dat veel van die contacten niet meer in mijn leven zijn. Moeilijk vind ik het om me dan in de weekends bezig te houden, zeker op een zondag.

Gisteren op soldenjacht geweest. Vroeger had ik beschamend veel gekocht, had ik me helemaal uitgeleefd. Ter compensatie van wat we in liefde tekort kwamen, zeiden mijn vriendinnen en ik vroeger. Nu ga ik alleen winkelen. Nu ben ik zuiniger, denk ik ook meer aan de toekomst. De kans wordt steeds groter dat ik kosten alleen zal moeten dragen. Aangezien shoppen niet zo goed is voor mijn bankrekening wil ik mijn tijd ook aan iets anders besteden. Maar wat kan een mens alleen doen?

Ik dacht altijd dat als ik alleen zou zijn, dat ik dan dezelfde dingen zou doen dan als ik samen was met iemand. Nu weet ik dat dat niet het geval is. Ik hield ervan om naar de cinema te gaan, maar alleen doet een mens dat niet. Ik droom ervan om mooie reizen te maken, nieuwe werelden te ontdekken, maar ik moet bekennen dat de moed me ontbreekt om alleen te reizen. En toch, toch wil ik mijn dromen najagen, wil ik verwezenlijken wat me gelukkig maakt.

Ik overweeg een reis alleen, geen groepsreis, want mijn ervaring heeft me geleerd dat mensen toch per twee op reis gaan, al is het een groepsreis. Dus ik moet nog wat anders verzinnen, wat, daar wil ik nog achter komen. Volgende maand begin ik te fitnessen, ben me gaan bevragen over de prijs van een abonnement en kreeg bijna een appelflauwte. Maar ik wil het graag, ik wil gezonder leven, meer bewegen en ook wat afvallen (foei die voornemens aan t begin van een nieuwe jaar spelen toch parten). Maar vooral wil ik afleiding, misschien lopen daar wel leuke mensen rond, en leer ik nieuw volk kennen.
Wat doe ik met de rest van mijn tijd? Als iemand zinvolle ideeën heeft, ik hoor het graag. Just shoot...

Commentaren

Amber,sweety Ik kreeg begot tranen in mijn ogen van jouw stukje hier want ik kan je enkel gelijk geven,verdorie!Hoewel ik mijn single vriendinnen niet vergeet,er is net ene langs geweest tijdens de schoonmaak.Ideeën heb ik niet,had hetzelfde probleem als jij intertijd maar die fitness en werken aan sociale contacten is al een stap in de goede richting.maar wat het voornemen om meer op de voeding te letten betreft,ok vanaf volgende maand vliegen we er keihard in.ik moet toegeven dat ik ook maar aan het aanfladderen ben hoor!Groetjes xxx

Gepost door: Peggy | 06-01-08

*** Bedankt! :)

Gepost door: Sarah | 06-01-08

Je kan kiezen : vervoeg Skynet's lonely heart's club band, of beschouw dit forum als de Wailing wall voor ongelukkige relaties.

Zoen

Guy

Gepost door: Guillaume de Montségur | 06-01-08

hey, Ik heb je verhaal twee keer opnieuw gelezen... en ik herken het helemaal... Ik heb nu dan wel sinds een half jaar weer een vriendje, maar ben ook een tijdje single geweest en heb die tijd heel bewust meegemaakt. Ik ben nu 22, dus wel nog een paar jaartjes jonger, maar ook op die leeftijd zijn er al velen afgestudeerd en hebben er al een aantal jarenlange relaties...

Een vriendin van mij is even oud als jij en we praten ook geregeld over dit 'fenomeen', en het is gewoon heel erg confronterend op een bepaald moment hé... Maar ik kan je garanderen dat eens het dan jouw beurt is om van dat geluk te proeven, je er dubbel zo intens van geniet! Die vriendin van mij woont nu sinds een paar maanden samen met haar vriend die zelf al een kindje had, dus ze is er echt ingegooid, maar ze is gelukkiger dan ooit!

Langs de andere kant moet je toch proberen te genieten van je leven als single vrouw, want zo leer je jezelf pas echt goed kennen... Zoek nog eens goed, er zal ergens nog wel een single vrouw in je buurt, op het werk, eender waar zijn, waarmee je veel fun kan hebben!

Ik wens je al het beste,

Lieve groetjes

Gepost door: CIA | 06-01-08

Aan mijn gewicht ga ik ook "werken" (vanaf morgen trouwens), ik ga niet meer fitnessen maar zwemmen nu. Dat vind ik ook zalig (én goedkoper). Ik heb dan wel een man, maar ik ken ook veel alleenstaande mannen en vrouwen. Ik begrijp je wel een beetje, maar ik denk wel dat jouw prins op het witte paard hier ergens rondhuppelt, dus vandaag of morgen (wanneer je er even niet aan denkt) staat hij ineens voor je neus.
Lieve knuffel

Gepost door: oortje | 06-01-08

Zo gaat het nu eenmaal in het leven. Je bent jong en je vriendenkring is je toeverlaat, daar bouw je op... en dan... dan komen ze iemand tegen en voor je het weet zijn ze getrouwd, moeten ze op zaterdag de ramen lappen en het gras maaien... of hebben ze kinderen en kunnen ze de deur niet meer uit...! Ik gun hen dat, en jij wellicht ook maar de vrienden die single zijn worden vaak vergeten...
Troost je... dit is maar tijdelijk hoor... als het echte vrienden zijn komen ze terug, of laten ze je niet vallen...
Die romantische buien gaan over en ze krijgen wel weer nood aan sociale contacten.
Erger is het natuurlijk wanneer ze alleen maar terug komen wanneer de problemen de kop op steken, zo heb ik er ook veel hoor! Maar dan moet je kuis houden... en selecteren!
Ga gerust shoppen, naar de cinema... ik weet het... leuk is anders maar je komt beslist heel wat nieuwe mensen tegen hoor!
En trek eens aan de noodrem bij je vrienden... Jij bent er ook nog hé! Ik vind dat je gerust wat aandacht en tijd kan vragen... vriendschap hoeft niet te stoppen eens je een huisje, tuintje en kindjes hebt hoor!

Wens je nog een leuke dag!

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 07-01-08

Voorstellen Amber,

Herkenning alom. Intussen weet iedereen dat mannen liever met oplossingen komen aandraven dan erover mee te praten en dat ga ik dan ook proberen. Kwestie van mannelijk te blijven!

Van het feit dat deze voorstellen niet sluitend zijn, ben ik zelf het levend bewijs, want ik ervaar nog steeds dezelfde ergernissen dan diegene die jij ervaart. Vandaar dat ook ik soms de behoefte voel om hierover een babbeltje te slaan.

Zoals M&M reeds zei, is kuis houden héél belangrijk! Mensen die mij op een zijspoor schuiven (rekening houdend met de situatie natuurlijk) komen op tijd en stond hetzelfde tegen indien ik tijd dien vrij te maken voor échte vrienden. Prioriteiten stellen!

Verder probeer ik ontmoetingen of uitstappen met vrienden ver vooruit te plannen zodat ook zij dit in hun leven kunnen inpassen.

Als ik merk dat de vriendenkring of eerder kennissenkring te beperkt wordt, schrijf ik me in voor groepsactiviteiten als joggingsclub, kokschool, voetbalclub, avondschool Frans of whatever... Op die manier komen er opnieuw kennissen bij die tot nieuwe kennissen leiden en vroeg of laat valt er zeker wat uit de bus. Voor de verdere uitbouw van je persoonlijkheid is het ook niet slecht.

Bovendien heb ik me voorgenomen om bepaalde dingen niet te laten al moet ik er alleen naartoe. Bv cinema, theater, comedy show... T'is beter dan het niet te doen. K'ga het zelfs zo ver laten evolueren dat ik nieuwe dingen ga doen die ik vroeger nooit gedaan heb. Bv museumpje bezoeken over bepaalde onderwerpen en dergelijke meer. Daarover praten alleen al kan ervoor zorgen dat er hier of daar ééntje zegt dat ze de volgende keer wel mee wil.

Het probleem van single en centjes ben ik nu ook gaan aanpakken door weekendwerk te gaan verrichten als kelner. Twee problemen tegelijkertijd aanpakken, niet slecht al zeg ik het zelf. :-)

Daarnaast onderhoud ik ook een uitgebreid emailbestand van vage kennissen en goede vrienden en als ik wat wil doen, gooi ik het in de groep.

Voila, een snelle opsomming van mijn ingrepen in m'n eigen leven. T'staat hier misschien simpel en positief neergeschreven, maar advies geven is nu éénmaal altijd makkelijker dan jezelf in gang zetten.

Met nieuwjaarse groeten

Gepost door: Bart | 07-01-08

Ja Het is waar. Als je gsm stopt met rinkelen en piepen, is het een verademing. Heel even, dan begin je na te denken over de dingen die je beschrijft.
Jouw tijd komt wel hoor.
Mijn collega zijn vriendin staat op punt van te bevallen van een 2de. Hij is 3 jaar ouder dan ik.
Mijn omgeving zakt weg in het gesetteld leven en om heel eerlijk te zijn, elk weekend de dansgek uithangen doet het ook niet meer voor mij.
Tussen wal en schip hangen.

Ik veronderstel dat de vooruitzichten naar de lente alles overpeinzingen wel verzachten.

Gepost door: Mystic | 08-01-08

Herkenbaar Ik herken zowat alles in jouw verhaal hier, zo'n 16-18 jaar geleden zat ik daar ook. Maar ik had geluk dat ik enkele goeie en eveneens single vrienden had.
Oh ja, en als je op reis wil probeer Joker-reizen die werken met singles.
Groetjes

Gepost door: Breeg | 09-01-08

Een beetje laat dat ik kom binnenvallen om jouw postje te lezen. De anderen hebben het al gezegd in mijn plaats. Je staat niet alleen in deze situatie. Hier nog zo'n lonely ranger die er het beste van tracht te maken. Altijd een smile opzetten bij het zoveelste huwelijk, de zoveelste baby die geboren worden in de vriendenkring, de zoveelste instuifparty... Jawel, ik gun het hen oprecht, maar ik weet het... stilletjes denk je bij jezelf: and what about me?
Nu... ik probeer daar zeer actief iets aan te doen. Ben vorig jaar 5 maand op reis geweest, op mijn alleentje. Amber, MOET JE DOEN!! Oke, it takes courage, maar de mensen die je op zo'n reis ontmoet, dag na dag (ja ELKE dag dus nieuwe gezichten), die zijn onvergetelijk en doen je ook "vergeten". Je maakt lol, je bent omringd door metgezellen, je hoort erbij!
Thuisgekomen ben ik dan wel in een sociaal gat gevallen, maar daar zijn we ook weer uitgeklommen. Dankzij het internet (mja) en natuurlijk ook de schare "oude" vrienden weer op te rakelen. Wat Bart zegt, is ook heel juist: schrijf je in voor een cursus weet-ik-veel (wat je ook interesseert) en zo leer je alwéér nieuwe mensen kennen. Zo ben ik gisteren voor de eerste maal naar de Afrikaanse Dans gegaan :o) Zeer tof! En al direct een toffe meid ontmoet, met... wie weet... toffe vrienden??
Het ga je goed, Amber! Vind de nodige courage. Set yourself a date waarop je zegt: en NU klim ik omhoog!
Lieve groetjes***

Gepost door: Lentesneeuw | 11-01-08

De commentaren zijn gesloten.