19-04-08

Is dit nu later?

Een paar dagen geleden vroeg ik het me af. Hoe het zou zijn als ik je terug zou zien. Wou er eigenlijk niet over schrijven omdat het dan weer zo tastbaar werd. Ik had het misschien beter niet geschreven, want daarstraks zag ik je.

Ik zag je met je kleine ventje, je zoontje, jullie zoontje. En hij lijkt sprekend op jou, dezelfde haren, dezelfde ogen, wat is hij mooi. Wat ben jij mooi en wat deed het me veel. Je horen spreken over jullie plannen, jullie leven.

En nu? Nu niks natuurlijk. Al ben ik nu weer even naar de kl*ten. Pff ik kan er niet over schrijven. Pijn doet het. En ik vraag me dan af is het dit nu? Is dit nu mijn leven? Is er echt niet meer?

Ik hoop dat ik ooit de ware vind. Iemand om liefde aan te geven, iemand om voor te zorgen. Iemand waar ik trots op kan zijn. Ik kan me er zo moeilijk bij neer leggen dat ik al zoveel jaren alleen ben. Geef me nu maar een schouder om op te huilen. Ik haat het die krop in mijn keel.

 

 

Commentaren

Tja, dat blijft natuurlijk een probleem. Je ex terugzien zolang je zelf geen nieuwe relatie hebt. Geloof me, het betert...na regen komt zonneschijn, hoe lang die regenbui ook duurt en hoe hevig ze ook is. Er zal gegarandeerd weer terug iemand je leven binnenwalsen...op een moment dat jij het niet verwacht. Maak je maar geen zorgen!
Groetjes

Gepost door: Breeg | 19-04-08

ze zeggen... dat het slijt en zelf wil ik daar ook in geloven.Ikzelf heb nu wel een nieuwe relatie maar deze week toch ook even ondersteboven geweest door een smsje van iemand met wie het nooit heeft mogen zijn.Ze zeggen dat het slijt...ik wacht vol ongeduld op het sleet.groetjes!

Gepost door: Peggy | 20-04-08

als het een troost mag zijn... ...jaren alleen... ik weet beter als geen ander hoe het voelt...

dikke zoen!

Gepost door: Cijferkes | 21-04-08

De commentaren zijn gesloten.