13-05-08

Een tweede kindje op komst...

Voor mijn ex ... Zag hem enkele weken voor het eerst met zijn zoontje, en dat was emotioneel al een hele krak voor mij. Nu is er een tweede onderweg hoorde ik gisteren van een vriendin. Auuuwtch, dat doet pijn na een zalig weekend zonder doemdenken. Wil hier ook niet meer doordraven, maar het doordrammen in mijn hoofd stopt niet. Waarom ik niet? Waarom anderen wel? Pijnlijk. Een steek in mijn hart. Een verdoken traan. Slik. Stil verdriet.

Het lijkt gisteren dat ik nog in zijn armen lag. Dat zijn lach voor mij was. Nu niet meer. Nooit meer.

Het weekend was genieten van het mooie weer, van samen zijn met vrienden, met familie. Mooi weer, veel buitenactiviteiten, samen eten, BBQ, terrasjes,... Het mooie weer brengt mensen samen. Leuk. Zalig.

De plannen om alleen te gaan wonen, krijgen stilletjes vorm. Nog niet in praktijk, nog even niet, maar wel in mijn hoofd, in mijn dromen. Als ik mijn centen tel, is het nog moeilijk realiseerbaar. Maar ik ben er aan toe. Mijn eigen plek, mijn eigen leven, mijn hebben en houden. Al heb ik bang. Bang om het gevoel te hebben alleen te zijn. Bang om hulp te moeten vragen of iets niet te weten. Niet te kunnen. Niet makkelijk. We zullen zien.

Ik droom en krijg soms hoop, ik heb een houvast nodig, misschien is dat wel alleen wonen. Maar als ik denk aan hem en zijn gezinnetje. Aan zoveel mensen die samen zijn, die liefde en geborgenheid vinden. Ik moet het alleen redden. Ik red me wel. Maar soms niet. Nieuws zoals dit, krijgt me telkens weer klein. 

Gelukkig is het mooi weer en heb ik veel werk. Dan krijg ik niet veel tijd om te piekeren. Al zijn de slapeloze nachten er weer. Ik kan me geen periodes meer herinneren dat ik geen slapeloze nachten had. Een lang vervlogen tijd.

Commentaren

Auwch, zo herkenbaar. Sterkte!

Gepost door: Life is a dance | 13-05-08

... je bent alleszins goed op weg,maar ik kan me echt wel inbeelden dat het een klap is te horen dat er een tweede onderweg is.

Gepost door: Peggy | 13-05-08

Het zal idd wel pijn doen om dat nieuws te horen...
Ik ben trouwens zeker dat alleen wonen je wel af zal gaan! Verandering is idd misschien iets dat je kan gebruiken...

Laat je niet doen!

Gepost door: saradils@hotmail.com | 13-05-08

da's idd niet makkelijk als je te weten komt dat er tweetje op komst is maar ..... er zijn ergere dingen in het leven ! Toch ?
Ik ben 11 jaar geleden, door omstandigheden, ook alleen gaan wonen en dacht ook in een soort van zwart gat te vallen ! Maar .... niets is minder waar, je hebt meer vrijheid dan thuis en dan kan je doen wat je echt wil doen !!!

Heel veel sterkte en moed met je keuze !

Gary

Gepost door: Gary | 13-05-08

... Ik begrijp wat je voelt, ik ben intussen al lang uit elkaar met mijn ex en ik kan hem niet vergeten. Ik word stikjaloers als ik eraan denk dat hij omgaat met andere vrouwen. Het doet me fysiek pijn en ik blijf daardoor binnen en moet mezelf dwingen af en toe buiten te komen.
Daarom dat dit weekend zo heerlijk was om met hem door te brengen.

Je geraakt er wel, wij allemaal, het duurt alleen even.

Gepost door: Mystic | 14-05-08

Op de dag van vandaag zie ik alleen wonen als een financiele verlies (zeker als je gaat huren) maar als een GROTE winst in vrijheid en zelfstandigheid!!!In mijn hoofd stak ik dat alles goed zou verlopen als ik alleen zou wonen, dat mijn leventje vooruit zou gaan. De dag dat ik mijn voorlopig contract tekende bleek dat mijn leven ook op andere vlak vooruit ging;
Ik zou dus zeggen: ga alleen wonen!

Gepost door: soet | 19-05-08

wat houdt je tegen om je om te draaien en verder te gaan?

Gepost door: Maai | 20-05-08

Uitdaging Het is inderdaad een uitdaging. Een periode waarin je heel veel over jezelf kan leren. Waarin je jezelf kan leren om tegenslagen te overwinnen. Waarin je negatieve zaken kan leren ombuigen in positieve zaken. Een moeilijke oefening. Maar eens men die kunst in het leven ontdekt, staat men alweer een stap dichter naar een gelukkiger leven...

Gepost door: Einstein Brain | 24-05-08

:os Stevige knuffel... echt waar, ik leef mee en weet ook wat het is.
Maar direct daarna zeg ik ook: blijven vooruit kijken, plan dat alleen wonen maar! Geen schrik hebben! Is echt voor niks nodig :o)

Gepost door: Lentesneeuw | 30-05-08

Ik kan me best voorstellen dat dit niet goed voelde en dat je liefst van alles in een hoekje zou kruipen, alleen met jezelf en je gedachten...
Pieker niet teveel, neem de dagen zoals ze komen en tracht er steeds het beste van te maken voor jezelf en je omgeving!
Ooit schijnt de zon ook voor jou! Blijf erin geloven...

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 04-06-08

knock knock waar ben je? .... alles toch goed hé?

Gepost door: Cijferkes | 12-06-08

Zeg....waar ben je? Dat duurt zo lang ;-p
groetjes

Gepost door: Zon | 16-06-08

De commentaren zijn gesloten.