13-08-08

Dinsdagavond

Hier ben ik weer met de uitvoering van mijn voornemen om meer te bloggen. Zoals M&M schrijft misschien is het toch tijd voor een diepgaand gesprekje... Heb er vannacht wakker van gelegen en mijn hoofdje gepijnigd. Kon niet slapen en had zenuwen in mijn benen. Natuurlijk heeft M&M gelijk, maar moeilijk is het wel. Hoe begin je over zoiets gevoelig tegen iemand die je heel graag ziet maar waar je toch wel heel erg schrik hebt voor een mogelijke afwijzing? En hoe moet het daarna dan verder als die bangelijke woorden uitgesproken zouden worden? Wat zijn de consequenties, voor mij, voor hem, voor vriendschap, voor zoveel...

Zaterdag zie ik hem op een feestje en misschien brengt dat duidelijkheid. Ik wacht nog even af. Vanavond ga ik zijn schoonzusje bellen om eens te horen wat zij er van denkt. We zijn al een jaar goede vriendinnen. Ze weet van mijn dikke boon voor hem, ze was er ook niet goed van dat hij mogelijks een welles-nietes-vriendin heeft. Hoopte ook stiekem dat ik wat met hem kreeg.

Gisterenavond ben ik nog in de zaak beland waar mijn vriendinnen en ik jarenlang de bloemetjes hebben buiten gezet. Nu is de zaak op sterven na dood, er is nog maar weinig sfeer, weinig te beleven. Raar ook om op een gewone avond een zaak te aanschouwen waar je zoveel nachten door gefeest hebt. Raar hoe plaatsen veranderen, en herinneringen blijven. Soms mooie, soms pijnlijke,... Maar het was een heel belangrijke plaats in ons leven, daar waar romances ontstonden, de drank rijkelijk schuimde, hevige danspasjes werden uitgevoerd,... De plaats waar ons ganse leven rond werd gebouwd want steeds keken we erg uit naar de weekends.

Na het bezoekje aan die zaak kwam ik voorbij het appartement van mijn overleden collega. Ik zag dat het na al die maanden 'eindelijk' verhuurd is. Vreemd als ik er aan terug denk. Erg als ik besef hoe gauw hij vergeten wordt, hoe weinig er over hem gesproken wordt. Ik mis hem nog vaak, lach nog geniepig om zijn grapjes en koester een goede vriend die helaas veel te snel weg moest gaan. Soms is het leven heel oneerlijk en worden goede mensen ons veel te snel ontnomen.

Commentaren

benieuwd hoe dat gaat evolueren...:-)

Gepost door: Peggy | 13-08-08

.... Ben idd ook nieuwsgierig naar de evolutie met je vriend.

Betreft je collega, het klopt als je zegt dat het lijkt dat mensen snel vergeten zijn, maar zolang jij hem in je hart draagt, denk jij aan hem. Hij heeft een erfenis achtergelaten bij je, want je lacht nog om zijn grapjes en denkt nog aan hem en dat is heel mooi.

Gepost door: Miss Mystic | 13-08-08

Blij om te lezen dat je nog blogt...
en ook nieuwsgierig :-)

Gepost door: saartje | 13-08-08

Sommige mensen worden inderdaad veel te snel vergeten maar je ziet, jij vergeet hem niet en mensen zoals jij houden de herinneringen levend!
Wat je vriend betreft... ik begrijp best dat je bang bent voor harde, pijnlijke woorden maar zelfs al zou het zo zijn, niets daarvan kan jullie beletten van er een mooie vriendschap op na te houden hé... Ik hoop het althans voor jou en ik duim voor je mee hoor!

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 13-08-08

De commentaren zijn gesloten.