19-08-08

Donderdag en vrijdag

Donderdag vroeg gestopt met werken en nog snel een paar kledingwinkels in gelopen. De Mexx deed een kortingsactie als je voor 50 euro kocht, kreegje 20 euro korting, maar ze hadden me weer bij mijn neus genomen, steeds als ze een actie doen lijkt het of ze de oude bommaspulletjes wegdoen, ik vind er in ieder geval niet wat ik zoek. Zucht. Dan maar de volgende winkel en de volgende...Uitkleden, aankleden, uit, aan... Ondertussen steekt mijn haar alle kanten uit en begin ik het warm te krijgen. Zucht. Mezelf afvragend waarom ik al die moeite doe en waarom
woorden niet simpelweg uitgesproken kunnen worden. Het zou al veel frustratie (alleen al in een veel te klein pashokje) besparen.

Vrijdag. Moederdag. Feestdag. Saaie dag. Vrienden die beloven te bellen en niet bellen. Vrienden die beloven om langs te komen en niet opdagen. Vrienden die een ander beeld hebben van ontspanning. Ik heb twee vriendinnen met honden, grote honden. En ik hou zo niet van grote honden. Jawel om naar te kijken, jawel achter een afsluiting. Maar niet in mijn buurt. Ik ga niet graag wandelen met mijn vriendinnen als hun grote honden er bij zijn. Dat ze zelf gatverdamme die beesten
uitlaten. Moet een afspraak nu echt gecombineerd worden met een wandeling met een onrustige hond? Ik ga zelfs niet graag op bezoek bij mijn vriendinnen met hun grote honden. Zetels hangen vol haren, waar ik dan in moet gaan zitten, ze bespringen me waardoor mijn kleren vuil worden of beschadigd kunnen raken, ze snuffelen aan mij terwijl ik niet besnuffeld wil worden. Ze snuffelen aan mijn glas, aan mijn spullen. Ik vind het vies. Ze springen dingen om, ze willen gestreeld
worden en uit beleefdheid moet je dat soms doen. Ik vind ze stinken en irritant. Ik moet er niet van weten. Tot daar even mijn irritatie voor grote honden.
UPDATE * de vriend nog gezien in een auto die niet de zijne was - zucht - De moed zakt me in de schoenen voor de confrontatie morgen. Mogelijk zal ik heel snel thuis zijn. Denk ik. Ik vrees dat ik grof tegen hem zal zijn. Ik ben kwaad omdat hij met mijn gevoelens speelt door te flirten met mij terwijl hij bij een ander is. Ze heeft
trouwens kinderen. Twee. - begrijpt de vriend echt niet- * Ik wil zo graag nog eens het beschermende gevoel van twee sterke mannenarmen om me heen voelen. Is nu al een jaar geleden. Ik mis het zo, voel me zo alleen - slik- * verdoeme toch *

10:41 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: shoppen, honden, feestdag, vrienden |  Facebook |

Commentaren

Schrijf het van je af, schreeuw het uit... blijven zitten met opgekropte gevoelens heeft geen zin want je ziet dat je je gaat ergeren aan allerlei dingen. Dat op zicht vergt zoveel energie van je dat je idd. geen fut meer over hebt!
Spreek hem aan, vertel over je gevoelens zodat je uiteindelijk weet hoe de kaarten liggen. Dan pas kan je het spel spelen!

Veel moed en sterkte!
Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 19-08-08

Dat laatste gevoel ken ik maar al te goed! Heb er zo twee jaar mee gezeten :os Soms draag je het met trots, soms allesbehalve... blijf sterk en vat de koe bij de hoorns (een beetje zoals M&M zegt, mja).
O ja, en heb wel hard moeten lachen om jouw hondenverhaal :o) Je bent de humor nog altijd niet kwijt, zo te zien!

Gepost door: Lentesneeuw | 19-08-08

mannenarmen er zijn ook mannenarmen die niets anders zouden willen doen dan iemand beschermen en vasthouden... maar die krijgen ook een njet te horen... Dus ik weet maar al te goed hoe het voelt :(

Gepost door: Cijferkes | 19-08-08

zoals ik al zei bij Shrink: honden zijn beesten zonder eigen visie en inzichten. Weg ermee.

Voor de rest sluit ik me ook aan bij M&M en Cijferkes!

Gepost door: Tom | 19-08-08

De commentaren zijn gesloten.