29-08-08

Dromen

Willen slapen en niet kunnen slapen.
Moe zijn maar dan toch niet heel erg moe.
Dromen en wegdromen, altijd maar dromen.
Verlangen en wensen.
Kussen en strelen.
Verliefd en toch bang.
Onwennig en toch heel beschermd.
Onzeker aftasten.

10:17 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dromen, onzeker, wachten |  Facebook |

Vertrouwen

Vertrouwen. Hem vertrouwen. Mezelf vertrouwen. Niet beginnen wantrouwen.   Alles tijd geven. Tijd geven en vertrouwen geven.
Mmmmm. Moeilijk.
Ik heb het er erg moeilijk mee. Ik wil zo graag, zie hem al een beetje graag.
Crash boem patat. Zomaar ineens.
Gevoelens die je overvallen.
Tijd geven en niet zomaar ineens.
Afwachten. Oef wat duurt wachten lang.
Verlangen en hopen.
Maar tijd geven. Oef moeilijk.
Verlangen en gevoelens hou je niet tegen.
Maar soms moet dat wel. Even en nog even.

10:13 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: varwachten, wachten, tijd, verlangen |  Facebook |

26-08-08

crash boem patat

en voor de rest hou ik nog lekker alles even voor mezelf

* gniffel * * gniffel * *Zoenen*

12:31 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

20-08-08

Zaterdagavond

Binnen komen op een feestje waar iedereen al lichtelijk dronken wordt. Eerst wat onwennig. Observeren en vooral leren is mijn opdracht die avond. De vriend komt me gedag zeggen, lichtelijk onwennig, ik ben kort van stof. We praten niet over zondag, we praten zelfs bijna niet. Hij stelt haar ook niet voor. Ze lijkt me ook geen interesse te hebben in zijn vrienden. Ik ga dan maar ergens anders staan. Ik negeer hem en dat lijkt zijn effect te hebben. Aantrekken en afstoten, in zoveel situaties van toepassing geweest in mijn leven. Hij slaat een arm rond me heen en wil met me dansen. Ik duw ze weg en zeg dat ik niet wil. Hij gaat op een kruk zitten aan de toog en komt er de rest van de avond niet meer af. Steeds gapend en starend naar mij, aldus mijn vriendinnen. Zijn vriendin krijgt het in het oog, ze hebben discussie en daarna gaan ze naar huis.

Deze avond brengt me toch duidelijkheid. Over hem, hij die niet weet wat hij wil. Over mij, dat ik het zeer pijnlijk vind hem met een ander te zien. Het besef "nu is het misschien te laat." Maar tegelijkertijd ook de vraag 'is hij wel iemand voor mij als hij voor dit meisje valt'. Een meisje "ook just a girl", met een heel verleden achter zich. Met kindjes, pas van haar man af. Ik kan het moeilijk begrijpen dat hij voor haar kiest. maar voor alles zal wel een reden zijn. Wij spreken vanavond geen woorden uit die ik wou horen. Maar misschien waren die dan wel al veel eerder gevallen. Voor alles zal een reden zijn. De tijd brengt raad, ik ben benieuwd of dit ooit uitgesproken zal worden.

08:14 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: zaterdag, feestje, negeren, confronteren, vrienden |  Facebook |

19-08-08

Donderdag en vrijdag

Donderdag vroeg gestopt met werken en nog snel een paar kledingwinkels in gelopen. De Mexx deed een kortingsactie als je voor 50 euro kocht, kreegje 20 euro korting, maar ze hadden me weer bij mijn neus genomen, steeds als ze een actie doen lijkt het of ze de oude bommaspulletjes wegdoen, ik vind er in ieder geval niet wat ik zoek. Zucht. Dan maar de volgende winkel en de volgende...Uitkleden, aankleden, uit, aan... Ondertussen steekt mijn haar alle kanten uit en begin ik het warm te krijgen. Zucht. Mezelf afvragend waarom ik al die moeite doe en waarom
woorden niet simpelweg uitgesproken kunnen worden. Het zou al veel frustratie (alleen al in een veel te klein pashokje) besparen.

Vrijdag. Moederdag. Feestdag. Saaie dag. Vrienden die beloven te bellen en niet bellen. Vrienden die beloven om langs te komen en niet opdagen. Vrienden die een ander beeld hebben van ontspanning. Ik heb twee vriendinnen met honden, grote honden. En ik hou zo niet van grote honden. Jawel om naar te kijken, jawel achter een afsluiting. Maar niet in mijn buurt. Ik ga niet graag wandelen met mijn vriendinnen als hun grote honden er bij zijn. Dat ze zelf gatverdamme die beesten
uitlaten. Moet een afspraak nu echt gecombineerd worden met een wandeling met een onrustige hond? Ik ga zelfs niet graag op bezoek bij mijn vriendinnen met hun grote honden. Zetels hangen vol haren, waar ik dan in moet gaan zitten, ze bespringen me waardoor mijn kleren vuil worden of beschadigd kunnen raken, ze snuffelen aan mij terwijl ik niet besnuffeld wil worden. Ze snuffelen aan mijn glas, aan mijn spullen. Ik vind het vies. Ze springen dingen om, ze willen gestreeld
worden en uit beleefdheid moet je dat soms doen. Ik vind ze stinken en irritant. Ik moet er niet van weten. Tot daar even mijn irritatie voor grote honden.
UPDATE * de vriend nog gezien in een auto die niet de zijne was - zucht - De moed zakt me in de schoenen voor de confrontatie morgen. Mogelijk zal ik heel snel thuis zijn. Denk ik. Ik vrees dat ik grof tegen hem zal zijn. Ik ben kwaad omdat hij met mijn gevoelens speelt door te flirten met mij terwijl hij bij een ander is. Ze heeft
trouwens kinderen. Twee. - begrijpt de vriend echt niet- * Ik wil zo graag nog eens het beschermende gevoel van twee sterke mannenarmen om me heen voelen. Is nu al een jaar geleden. Ik mis het zo, voel me zo alleen - slik- * verdoeme toch *

10:41 Gepost door amber in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: shoppen, honden, feestdag, vrienden |  Facebook |

14-08-08

Bijna zaterdag

Gisterenavond naar zijn schoonzusje gebeld, ze was zeer verbaasd te horen hoe hij tegen mij gedaan heeft, want het zou dan toch serieus zijn tussen die twee. Ik weet niet goed hoe ik me moet opstellen zaterdag. Langs de ene kant denk ik negeren, langs de andere kant denk ik confronteren als hij zo weer zal beginnen als zondag. Maar volgens welingelichte bron zullen ze zaterdag samen ten tonele verschijnen dus ik vermoed dat het tranen wegslikken zal worden en me trots en zeker opstellen. Trots en zeker doen alsof het me niks kan schelen, ik ben daar goed in naar het schijnt. Maar vanbinnen vreet het aan mij en knaagt de pijn. Maar ik denk dat hij in haar gezelschap wel anders zal doen, dat hij zich zal gedragen. Of hoe het weer allemaal een illusie zal blijken.

Heb in ieder geval geconstateerd dat ik niks heb om aan te doen. Gisteren mijn halve kleerkast gepast en niks voldoet. Dus dat wordt zaterdag in alle stress nog iets proberen te vinden. Of hoe kleren een middel zijn om mijn zelfvertrouwen op te krikken. Of hoe ik me goed probeer te voelen en er slank wil uitzien om mezelf toch niet te kunnen verwijten dat ik niet knap genoeg ben voor hem. Alsof ik het mezelf moet verwijten dat hij niet ziet hoe leuk ik ben. Venten, ik begrijp er niks van. Is het geflirt, is het meer, soms denk ik dat je bij mannen nooit naar een achterliggende reden voor hun gedrag moet zoeken. Ik zoek in ieder geval te veel achter alles. Dat denk ik toch, en zo draait de piekermolen weer op volle toeren. Maar ik krijg het beangstigende gevoel dat ik voor hem niet meer beteken dat 'just a friend'. En misschien moet ik me daar dan bij neer leggen, maar dan zal hij toch anders moeten doen tegen mij en me geen hoop meer mogen geven. Of ben ik te gevoelig voor zijn woorden? Vraag, vraag, maar geen antwoord.

Misschien is het voor hem een test om te kijken of hij me zou kunnen krijgen. Misschien is het voor mij pijnlijk te zien dat hij gelukkig kan zijn met een ander en heb ik bang dat ik mijn kans gemist heb. Misschien hebben we geen kansen, never was and never will be, en blijven we vrienden. Misschien weet ik zaterdag meer, ik heb er mijn twijfels over. In ieder geval kijk ik uit naar het lange weekend want het werk groeit me boven mijn hoofd en ik ben het hier allemaal beu voor het moment. Gelukkig zijn een aantal collega's op vakantie waardoor ik een tijdje van hun getetter verlost ben en kan ik op mijn gemak bloggen. Heb er nood aan om alles van me af te schrijven. Doet deugd hier terug te zijn.

13-08-08

Dinsdagavond

Hier ben ik weer met de uitvoering van mijn voornemen om meer te bloggen. Zoals M&M schrijft misschien is het toch tijd voor een diepgaand gesprekje... Heb er vannacht wakker van gelegen en mijn hoofdje gepijnigd. Kon niet slapen en had zenuwen in mijn benen. Natuurlijk heeft M&M gelijk, maar moeilijk is het wel. Hoe begin je over zoiets gevoelig tegen iemand die je heel graag ziet maar waar je toch wel heel erg schrik hebt voor een mogelijke afwijzing? En hoe moet het daarna dan verder als die bangelijke woorden uitgesproken zouden worden? Wat zijn de consequenties, voor mij, voor hem, voor vriendschap, voor zoveel...

Zaterdag zie ik hem op een feestje en misschien brengt dat duidelijkheid. Ik wacht nog even af. Vanavond ga ik zijn schoonzusje bellen om eens te horen wat zij er van denkt. We zijn al een jaar goede vriendinnen. Ze weet van mijn dikke boon voor hem, ze was er ook niet goed van dat hij mogelijks een welles-nietes-vriendin heeft. Hoopte ook stiekem dat ik wat met hem kreeg.

Gisterenavond ben ik nog in de zaak beland waar mijn vriendinnen en ik jarenlang de bloemetjes hebben buiten gezet. Nu is de zaak op sterven na dood, er is nog maar weinig sfeer, weinig te beleven. Raar ook om op een gewone avond een zaak te aanschouwen waar je zoveel nachten door gefeest hebt. Raar hoe plaatsen veranderen, en herinneringen blijven. Soms mooie, soms pijnlijke,... Maar het was een heel belangrijke plaats in ons leven, daar waar romances ontstonden, de drank rijkelijk schuimde, hevige danspasjes werden uitgevoerd,... De plaats waar ons ganse leven rond werd gebouwd want steeds keken we erg uit naar de weekends.

Na het bezoekje aan die zaak kwam ik voorbij het appartement van mijn overleden collega. Ik zag dat het na al die maanden 'eindelijk' verhuurd is. Vreemd als ik er aan terug denk. Erg als ik besef hoe gauw hij vergeten wordt, hoe weinig er over hem gesproken wordt. Ik mis hem nog vaak, lach nog geniepig om zijn grapjes en koester een goede vriend die helaas veel te snel weg moest gaan. Soms is het leven heel oneerlijk en worden goede mensen ons veel te snel ontnomen.